مُردُم از کِردن التماسش ، بی رحم دلش مانند سنگن
مُردُم از کِردن التماسش ،
بی رحم دلش مانند سنگن
نه دل مه موند نمدی خواصش ،
پس لب شیرینشن مثل قندن
مُردُم از کِردن التماسش ،
بی رحم دلش مانند سنگن
نه دل مه موند نمدی خواصش ،
پس لب شیرینشن مثل قندن
حالا هر روز ارم پیشش اگم جان
رحمی به حالم کُن که مُردُم
به خو به کَر گوشی اکردت
خنده اَزن به رنگ زردُم
حالا...
هر روز ارم پیشش اگم جان ،
رحمی به حالم کُن که مُردُم
به خو به کَر گوشی اکردت ،
خنده اَزن به رنگ زردُم
هر روز ارم پیشش اگم جان ،
رحمی به حالم کُن که مُردُم
به خو به کَر گوشی اکردت ،
خنده اَزن به رنگ زردُم
مُردُم از کِردن التماسش ،
بی رحم دلش مانند سنگن
نه دل مه موند نمدی خواصش ،
پس لب شیرینشن مثل قندن
نه ناخوشم نه جاییم اکن درد
دوری اییار رنگُم اکن زرد
نه سوزن دکتر به مه ایوا
نه فایده ای اُمدی از ای حق
نه ناخوشم نه جاییم اکن درد
دوری اییار رنگُم ایکه زرد
نه سوزن دکتر به مه ایوا
نه فایده ای اُمدی از ای حق
مُردُم از کِردن التماسش ،
بی رحم دلش مانند سنگن
نه دل مه موند نمدی خواصش ،
پس لب شیرینشن مثل قندن
هر روز ارم پیشش اگم جان
رحمی به حالم کُن که مُردُم
به خو به کَر گوشی اکردت
خنده اَزن به رنگ زردُم
مُردُم از کِردن التماسش ،
بی رحم دلش مانند سنگن
نه دل مه موند نمدی خواصش ،
پس لب شیرینشن مثل قندن