همه گویند که حافظ ترک دل کن
عجب بخت کجی امه نه دنیا
غم و خاری کشم تا کی خدایا
که درد بی کسی بودن نصیبم
دوای درد مه نابوتن پیدا
عجب بخت کجی امه نه دنیا
غم و خاری کشم تا کی خدایا
که درد بی کسی بودن نصیبم
دوای درد مه نابوتِن پیدا
همی به مه شُو دا شادی شوگه از مه
شو نها کوه غم روو سینه ی مه
شوو روز کارُمِن گریه و زاری
باشتا که بشت کور هر دوتا چِم مه
همی به مه شُو دا شادی شوگه از مه
شو نها کوه غم روو سینه ی مه
شوو روز کارُمِن گریه و زاری
باشتا که بشت کور هر دوتا چِم مه
عجب بخت کجی امه نه دنیا
غم و خاری کشم تا کی خدایا
که درد بی کسی بودن نصیبم
دوای درد مه نابوتن پیدا
همه گویند که حافظ ترک دل کن
خدا مشکلمن تو زودی حل کن
که درد بی کسی ای نین دوایی
خدایا تو خودت بختُم بهتَر کن
همه گویند که حافظ ترک دل کن
خدا مشکلمن تو زودی حل کن
که درد بی کسی ای نین دوایی
خدایا تو خودت بختُم بهتَر کن
عجب بخت کجی امه نه دنیا
غم و خاری کشم تا کی خدایا
که درد بی کسی بودن نصیبم
دوای درد مه نابوتن پیدا
همی به مه شُو دا شادی شوگه از مه
شو نها کوه غم روو سینه ی مه
شوو روز کارُمِن گریه وُ زاری
باشتا که بشت کور هر دوتا چِم مه
همی به مه شُو دا شادی شوگه از مه
شو نها کوه غم روو سینه ی مه
شوو روز کارُمِن گریه وُ زاری
باشتا که بشت کور هر دوتا چِم مه
عجب بخت کجی امه نه دنیا
غم و خاری کشم تا کی خدایا
که درد بی کسی بودن نصیبم
دوای درد مه نابوتن پیدا
عجب بخت کجی امه نه دنیا
غم و خاری کشم تا کی خدایا
که درد بی کسی بودن نصیبم
دوای درد مه نابوتن پیدا