نبو باور دلم عشق تو نازنینُم رفتی بی تو دگه باید وا خو بگینم
روز اول تَگُ که یا تو یا هیچکس
اِتگو از عشق ِ مه هیچ وقت ناکَشی دست
اُمگُ شاید ما صبا بِی هم نگینیم
اِتگو که اَمرو فقط بِی مه بسن, بس
بی مه بسن, بس
بی مه بسن, بس
نبو باور دلم عشق تو نازنینُم
رفتی ُ بی تو دگه باید وا خوو بگینم
نبو باور دلم عشق تو نازنینُم
رفتی ُ بی تو دگه باید وا خوو بگینم
اِتوا هر رو با خودت یه شاخهَ مریم
اُمگُ که اولِشِن سرد اَبی کم کم
سر بو فصل سرما و تموم بو مریم
ولی حتی یه خو از عشقت نبو کم
تا یه وقتو دیر تکه مگو تموم بو
مگه که وا خوو نَتِی حالا که شوم بو
تَرَسُند بِی خو تو هر جا هستری و
تگو حیف بی تو یه روز عمرم حَرُم بو
تگو حیف بی تو یه روز عمرم حَرُم بو
نبو باور دلم عشق تو نازنینُم
رفتی ُ بی تو دگه باید وا خوو بگینم
بِ ی مه عادت اِتدا با چشمون جونت
بی هوا بستهَ بودَ جونم وا جونت
وقتی بی مهریه مِه اِتدی تو رفتی
حالا باید بگِروم از که نشونهََََ؟؟؟؟
نبو باور دلم عشق تو نازنینُم
نبو باور دلم عشق تو نازنینُم
رفتی ُ بی تو دگه باید وا خوو بگینم
رفتی ُ بی تو دگه باید وا خوو بگینم