متن آهنگ و ترانه های بندرعباسی

دگه او روزه نتاتن 
دگه او روزن نتاتن بیهوده آواز اخونم

بیهوده هر شو مثل کدیمون 
بیهوده هر شو مثل کدیمون سر راهت انینم
بیهوده هر شو مثل کدیمون سر راهت انینم

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم با نطفه غم بسته بودن

کسی مثل مه مهنت ای ندیدن
گل ماتم از عشقی نچیدن

کسی مثل مه مهنت ای ندیدن
گل ماتم از عشقی نچیدن
گل ماتم از عشقی نچیدن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن
 
دلم با نطفه غم بسته بودن

رفیقُن ای عزیز ای هم تبارُن
خدا هیچ وقت نکن از هم جدامون

رفیقُن ای عزیز ای هم تبارُن
خدا هیچ وقت نکن از هم جدامون
خدا هیچ وقت نکن از هم جدامون

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن 

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن 

دلم با نطفه غم بسته بودن

کجا رفتن اون شون سرخون ایسین
غمو شروند وُ بارون‌توی  کرگین

کجا رفتن اون شون سرخون ایسین
غمو شروند وُ بارون‌توی  کرگین

غمو شروند وُ بارون‌توی  کرگین

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن
 
دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دگه‌ او روزن هیچ وقت نتاتن 
مه بیهوده آواز اخوندم 

دگه‌ او روزن هیچ وقت نتاتن 
مه بیهوده ای عزیز آواز اخوندُم 
مه بیهوده ای عزیز آواز اخوندُم 

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن
 
دلم با نطفه غم بسته بودن
دلم با نطفه غم بسته بودن

شروند
دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن
دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن 

دلم با نطفه غم بسته بودن

رفیقُن ای عزیز ای هم تبارُن
خدا هیچ وقت نکن از هم جدامون

رفیقُن ای عزیز ای هم تبارُن
خدا هیچ وقت نکن از هم جدامون

خدا هیچ وقت نکن از هم جدامون

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم از دست دنیا خسته بودن 
دلم با نطفه غم بسته بودن

دلم با نطفه غم 
بسته بودن

حسین وفادار

ای مرضیه ای مرضیه

ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه
ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه

با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو 

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه
ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه

با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

چه مودن بلندیته چه چشمون قشنگیته 
چه مودن بلندیته چه چشمون قشنگیته 
چه مودن بلندیته چه چشمون قشنگیته 

و ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه
ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه

با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو
با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

از راه مدرسه تهوند سرت زیره کتاب تخوند
از راه مدرسه تهوند سرت زیره کتاب تخوند
سرت زیره کتاب تخوند از راه مدرسه تهوند

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه
ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه

با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

هُول مالی 
 توبه 

تو چشم تو نگا مکه هر دو با هم خنده موَکه
تو چشم تو نگا مکه هر دو با هم خنده موَکه
هر دو با هم خنده موَکه تو چشم تو نگا مکه

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
 
حالاای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه
ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه

با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

تو چشم تو نگا مکه هر دو با هم خنده موَکه
تو چشم تو نگا مکه هر دو با هم خنده موَکه
تو چشم تو نگا مکه هر دو با هم خنده موَکه

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه
ای مرضیه ای مرضیه یه روز تهوند از مدرسه

با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو
با موندن بلند خو اِت  رخته روی دوش خو

ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه
ای مرضی بدو خونه که مه بودم دیوانه

میناب گلستونن بوستانن میناب
میناب گلستونن بوستانن میناب

هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب

میناب گلستونن بوستانن میناب
میناب گلستونن بوستانن میناب

هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب

گل یاسمین گل اکن شو مهتاب اچینن 
گل یاسمین گل اکن شو مهتاب اچینن 

تو بندَ سُبندُن به مردم افُروشن 
تو بندَ سُبندُن به مردم افُروشن 

میناب گلستونن بوستانن میناب
میناب گلستونن بوستانن میناب

هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب

بنازم خیر آباد احمد آباد فخر آباد
بنازم خیر آباد احمد آباد فخر آباد

که مردم شو زرنگن که باغ شو کِردن آباد
که مردم شو زرنگن که باغ شو کِردن آباد

میناب گلستونن بوستانن میناب
میناب گلستونن بوستانن میناب

هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب

گل یاسمین گل اکن شو مهتاب اچینن 
گل یاسمین گل اکن شو مهتاب اچینن

تو بندَ سُبنهنُ به مردم افُروشن
تو بندَ سُبندُن به مردم افُروشن  

میناب گلستونن بوستان میناب
میناب گلستونن بوستان میناب

هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب
هوا فصل گرما ایشه زمستون میناب

خُشا فَصلي كِه دور از غَـم                         
هَمَ كَ شُنَـه وا شُنَـه

دَست وا دَست،سايَه وا سَايَه 
شارَفتَه خُنَه وا خُنَه

  خَزُنِ زَرد ايسالُن 
نوبَتي تَمُمِن  
بَهاراَز راه اَرَسيدِن 
زِندِگي چِه جونِن

بياين واهَـــم بَشيم ياوَر                            
هَمَه هَمــراهُ هَــم باوَر
دِلُن راه شُبَشِ واهَم                                  
جُدا نَبوت دِل از دِلبَر

ِ خَزُنِ زَرد ايسالُن
نوبَتي تَمُمِن بَهاراَز راه اَرَسيدِن 
زِندِگي چِه جونِن

بُــدو پيشُم ،بُــدوپيشُم                           
بُـــدواي نـوشُمُ ونيشُـم
بُــــدو اَي آخَــــرين عِشقُـم
 دَوادارِ دِلِ ريشُـم

خَزُنِ زَرد ايسالُن نوبَتي تَمُمِن 
بَهاراَز راه اَرَسيدِن زِندِگي چِه جونِن

مِثِ هَر روز اَگَه گولُم بِزَنی              
 غُلُ وزَنجیر اَگَه وا پام بُبَنی
 
مِثِ مَحکوم اَگَه دارُم بِزَنی           
اَگَه آتِش وا دُمارُم بِزَنی
 
دِگَه تَنهام بَخُدا،
 دِگَه تَنهام بَخُدا
 
مِه و تو وایَه زَبُن حَرف اَزَنیم               
مه و تو بُلبُلَکِ یَک چَمَنیم
 
تو مه ای مه تو ام و ما یکی ایم          
 بی خُ تو چِشمُنِ هَم گور اَکَنیم
 
دِگَه تَنهام بَخُدا، 
دِگَه تَنهام بَخُدا
 
تو چِِشِت عالَمِ رَبانی اُمَه               
گَپِ حافظ قَلَمِ مانی اُمَه
 
مِثِ نی اَز استَخُن خالی اَبُم          
باشَه کِه دلبَرِ جانجانی اُمَه
 
دِگَه تَنهام بَخُدا، 
دِگَه تَنهام بَخُدا
 
مِثِ بارُن اَگَه خَرسُم بِچَکِت           
عشق اَگَه مثلِ زالو اُم بِمَکِت
 
اَگَه ویرون مِثِ باد اِتکه  دِلُم            
اَگَه حیرُن مِثِ یاد اِتکه دِلُم
 
دِگَه تَنهام بَخُدا، 
دِگَه تَنهام بَخُدا
 
دِلِ تَنگُم اَگَه اُسطورَه بَشِت         
اَگَه شعرُم همه وا سورَه بَشِت
 
بی خُ یَکدَم روی سینَم ایچَلُند        
هَمَه او بودُم ازُم هیچی نَمُند
 
دِگَه تَنهام بَخُدا، 
دِگَه تَنهام بَخُدا

شعر از رامی

بلوچی سرخ و زردت ای مونی کشت

سر ویلاک و لردت ای مونی کشت

سلاموم که جوابم ندادت

سلام سرد و خشکت ای مونی کشت

دگه دل دست کسی کاری نداره

منوجون دگه بازاری نداره 

عجب اشکهتت آ عهدی که بستمون

بره گمبه خوی یه اخلاقت پستت

یادم نارو بویه خوشت

آ  وید که انشتم مون‌ ایکشت

گله تکه ای دست مو

سگده هما گپون خوشت

روزی کِه بَنْدِر تو چشُم جُنَه

مَشماردَه عِشقُنُم دُنه دُنه

وَختی توُ وا دستُنِ گل زادَه ت

هَمراهِ مِه تَساخت آشیُنَه
 

جِلِنگ جِلِنگ جِلِنگِ خَلْخالِت

کِه جَم شَکِ هِزارتا دُمْبالِت
 

بُدو بُنُس دَستُنِت تو دَستُم

دورتِه مَرَه هیچ موقع از خَستُم

هَمُنی اِی تو اُ کِه می کُشتِن

نَه گُفتِنِت مِثل هزار مُشتِن
 

جِلِنگ جِلِنگ جِلِنگِ خَلْخالِت

کِه جَم شَکِ هِزارتا دُمْبالِت
 

غِیر از خودُم هیهات کَسیم نینِن

قصر ِخیالُم کهنَه کَرگینِن

غیر از خودُم هیهات کَسیم نینِن

بُدُو که وا تو بُودهِ شیرینن
 

جِلِنگ جِلِنگ جِلِنگِ خَلْخالِت

کِه جَم شَکِ هِزارتا دُمْبالِت